เมื่อวันก่อน ... ลุงดำมีโอกาสได้เข้าไปตกปลาที่บ่อตกปลาแถวถนนราษฎ์อุทิศ ... เป็นบ่อตกปลาที่ลุงดำชอบเข้าไปตกบ่อยๆ เวลาว่างจากงาน (จนปัจจุบันก็ยังคงตกปลาที่นี่อยู่ครับ) เพราะเป็นบ่อตกปลาที่ค่อนข้างมาตรฐาน ที่สำคัญคือ " ความสะอาด " ที่จัดได้ว่าอยู่ในระดับที่ใช้ได้ โดยเฉพาะห้องน้ำ ที่นับเป็นเรื่องสำคัญที่หลายบ่อละเลยไม่ใส่ใจ แต่สำหรับลูกค้าที่มาใช้บริการแล้ว นับว่าเป็นเรื่องสำคัญรองลงมาจากการตกปลาเลยทีเดียว โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คุณสุภาพสตรีทั้งหลายที่จำเป็นต้องใช้บริการ หากไม่ประทับใจหรือไม่สบอารมภ์กับการใช้บริการในเรื่องนี้ โอกาสที่คุณสามี หรือพ่อบ้านนักตกปลาทั้งหลายจะได้กลับมาตกปลาที่บ่อเดิมเป็นอันถูกยกเลิกไปโดยปริยาย เพราะฉะนั้นลุงดำจึงเห็นว่าเรื่องห้องน้ำถือเป็นเรื่องสำคัญเรื่องหนึี่งสำหรับบ่อตกปลาเลยทีเดียว ... นอกจากนี้ที่บ่อแห่งนี้ยังมีครัวที่ทำอาหารได้อร่อยถูกปากนักตกปลาหลายๆท่านที่เข้ามาใช้บริการ เมนูที่ลุงดำเห็นบ่อยๆ ลอยผ่านหน้าไปมา (ลอยจริงๆน่ะครับ เพราะน้องๆเวลาเสริฟอาหาร จะใช้จักรยานในการเสริฟครับ) ก็คือ ... ส้มตำอันแสนโอชะและหลากหลายชนิด ที่มาพร้อมกับกลิ่นอันหอมหวนชวนรับประทานเสียเหลือเกิน อีกทั้งยังมีเมนูที่หลากหลายให้เราฝากท้องได้ในเวลาหิวอีกด้วย ปกติบางครั้งลุงดำจะเข้าไปตกในวันธรรมดา ครัวก็ยังคงเปิดให้บริการตามปกติ แถมในวันธรรมดาเรายังสามารถขอให้ทางครัวทำเมนูสำหรับปลาที่เราตกขี้นมาได้ด้วย ... ในส่วนของลุงดำ เมนูที่ลุงดำต้องสั่งทุกครั้งเมื่อมีโอกาสเข้าใช้บริการที่บ่อตกปลาแห่งนี้ คือ " ข้าวผัดเนื้อ โปะหน้าด้วยไข่เจียวร้อนๆ " อร่อยมากสำหรับลุงดำ ขอบอก ... ลุงดำขอแนะนำความประทับใจเล็กๆที่มีกับบ่อตกปลาแห่งนี้ไว้ประมาณเท่านี้ก่อน ... ส่วนความประทับใจอิ่นๆที่ยังมีอีกมากมายที่นี่ คงต้องทิ้งไว้ให้นักตกปลาทุกท่านได้หาโอกาสมาเยื่อนและสัมผัสเอาเองน่ะครับ เพราะเจตนาของบทความนี้ต้องการเล่าเรื่องความประทับใจอีกเรื่องหนึ่ง ตามที่ลุงดำขึ้นชื่อโพสต์ว่า " กรุทับทิมแตก ที่ถนนราษฎร์อุทิศ "
เริ่มเรื่องด้วยยี่สกขนาด 3 โลกว่าตัวนี้ (คะเนน้ำหนักด้วยสายตาแก่ๆที่ฝ้าฟางคู่นี้ ... อิ อิ ) ที่ลุงดำตกขึ้นมาได้เป็นตัวแรกหลังจากรอมานาน จนคิดว่าจะย้ายที่ตกแล้ว (นึกว่าเข้าผิดหมาย ไม่มีปลา) เผอิญวันนั้นลุงดำมาตกตั้งแต่เช้าเลยครับ หนีรถติดเลยออกจากบ้านแต่เข้า ลุงดำถึงบ่อประมาณ 7โมงเช้าน่ะครับ เริ่มตกก็ประมาณ 8 โมงกว่าๆ เจ้ายี่สกตัวนี้ก็ฉวยเหยื่อตอนประมาณ 9 โมงกว่าๆครับ นึกว่าจะย้ายที่ตกแล้ว เพราะลุงดำไม่เคยตกบ่อฟากนี้ ... ลุงดำขออธิบายเพิ่มเติมเพื่อความเข้าใจนิดนึงครับ คือ ... บ่อตกปลาที่นี่มี 3 บ่อให้ท่านนักตกปลาเลือกตกได้เลยครับตามอิสระเสรี มีข้อแม้แค่ข้อเดียวบ่อที่ลุงดำกำลังจะเข้าไปตกนี้ เปิดเฉพาะวันเสาร์และอาทิตย์ครับ พอดีเห็นน้องๆในบ่อเขาเชียร์ให้ลุงดำมาลองตกดูตั้งเกือบเดือนแล้ว ลุงดำก็ยังไม่มาตกที่บ่อนี้สักที จนตอนเช้าเมื่อมาถึงบ่อ น้องๆบอกด้วยอัธยาศรัยไมตรีที่ดีเช่นเคยว่า ... วันนี้พี่ลองตกบ่อนี้ดูก่อนสิ เขาได้ปลาทับทิม กับปลานิลตัวใหญ่เป็นโลเลยน่ะ ... ลุงดำพอได้ยินคำว่า " ปลาทับทิม " ก็เกิดอาการหูผึ่งทันทีเลยครับ ... รีบสอบถามหาข้อมูลรายละเอียดเป็นการใหญ่ เพราะลุงดำใฝ่ฝันอยากจะตกปลาทับทิมให้ได้สักครั้งหนึ่งในชีวิตครับ ... ไม่รอช้าเมื่อได้ข้อมูล ... ลุงดำก็ออกปฏิบัติการทันที เหยื่อที่ลุงดำเลือกใช้วันนี้ คือ
เหยื่อตกปลาลุงดำ เชียงขวัญ สูตร 2 กลื่น โคโคน่า บีช (ตั้งชื่อซะเท่ ... แต่ผลลัพธ์จะเป็นยังงัยฟ่ะ ...) อย่างที่บอกครับ ... ลุงดำรออยู่นานพอสมควร ประมาณว่า " เหยื่อไรว่ะ ตูไม่เคยเห็น ไม่เคยกิน ขอทำใจทดสอบสักแป๊ปน่ะว่าจะถูกใจรึเปล่า ... " และในที่สุด ... กับเหยื่อที่ตั้งใจจะให้เป็นเม็ดเกือบสุดท้ายแล้ว " ไม่ไหวแล้วตู มันทดลองกินเหยื่อยังงัยฟ่ะ ไม่ชัดสักที หลอกกินเหยื่อเปล่า เหยื่อที่มีตัวเบ็ดไม่แตะเลย ย้ำครับ ไม่มีแม่แต่ตอดเบ็ดเลยครับ เป็นเวลาเกือบชั่วโมง " จนลุงดำคิดว่า " วันนี้ ... ทางใครทางมัน กลับไปตกที่ประจำของเราดีกว่า " กำลังคิดไรเพลินๆประมาณนี้แหละ อยู่ดีๆ ทุ่นก็ออกอาการขยับขึ้นลงเบาๆ และเริ่มถี่ขึ้น สุดท้ายตอกปรื๊ด หายไปเลยครับ ... ลุงดำ ก็วัดสิครับ ... เรียบร้อย ... สู้กันพอเป็นพิธี พี่สกก็แสดงอาการยอมแพ้ ลอยพ้นน้ำ ชูหัว ... ปลดเบ็ดให้ข้อยแน๊ะ ข้อยเจ็บปากเด้อ ... หลังจากนั้น ... เหมือนว่าจะติดใจเหยื่อลุงดำ (คิดเข้าข้างตัวเอง อีกแล้ว...) ที่หลุดเรี่ยราดอยู่บนพื้นเพราะวัดติดบ้างหลุดบ้าง เหยื่อที่หลุดก็กระจายนอนอยู่บนพื้นเป็นการอ่อยไปในตัว (ลุงดำจะไม่โยนเหยื่ออ่อย ตั้งแต่ตอนเริ่มตกน่ะครับ ถ้าไม่ใช่หมายธรรมชาติ ยิ่งในบ่อตกปลาที่มีมาตรฐาน ย้ำที่มีมาตรฐานน่ะครับ มีการจัดการที่ดี ปล่อยปลาใหม่ลงอย่างต่อเนื่อง และสมดุลย์กับปลาที่ตกออกไป ปลามีการกินเหยื่อที่นักตกปลาตีทิ้งกันอยู่แล้ว แทบไม่ต้องอ่อยเลยครับ เพราะลุงดำเคยอ่อยทีไร ยี่สกเข้าบานเลยครับ ขี้เกียจปลด คือ ... ลุงดำเน้นตกปลานิล ตะเพียน ประมาณนี้น่ะครับ เน้นปลากิน) นอกเรื่องอีกแล้ว อ่านบทความลุงดำต้องทำใจน่ะครับ ลุงดำ ขี้โม้อย่างนี้แหละ ... จนขนาดเมียยังเบื่อ ... " มึงพูดอะไรของมึง ทั้งวันเนี่ย ... " กลับเข้าเรื่องดีกว่าครับ ... จากนั้นลุงดำก็ทยอยได้ปลานิลขึ้นมาเรื่อยๆ ...
แต่เอ ... แล้วทับทิมไปไหนของมันว่ะ ไม่เห็นกินเหยื่อสักที ก็คิดอะไรเพลินๆไปเรื่อยๆ ... ถึงขนาดคิดว่า ... น้องๆมันหลอกเรารึเปล่าฟ่ะ ... ให้เรามาตกบ่อนี้ ... แดดก็เริ่มไล่มาแล้ว ... แล้วจะไปหลบตรงไหนล่ะเนี่ย ... คิดไรฟุ้งซ่านไปเรื่อยเปื่อย ... และแล้ว ... (อีกแล้ว) ทุ่นก็ออกอาการขยับเหมือนเคย ... " ปลานิลอีกแล้ว ... ลุงดำคิด ... พอทุ่นตอกปั๊ป ลุงดำก็วัดปุ๊ป ... สู้กันพอหอมปากหอมคอ ... ขณะกรอสายเก็บปลาเข้ามา ... พลันสายตาก็เห็นตัวปลายสาย ... สีส้มอร่ามตัดกับสีน้ำที่เป็นสีเขียว ... ดูสวยงามทีเดียวครับ ... ลุงดำตื่นเต้นมาก เพราะเป็นทับทิมตัวแรกในชีวิตที่ตกได้ ... รีบประคองคันเบ็ดอย่างดี ...ใจก็กลัวว่าจะหลุด เพราะเป็นทับทิมตัวแรกด้วย ... หันมองหาสวิง ... รีบเอามาช้อนมันขึ้นอย่างทะนุถนอม ... พอขึ้นฝั่งได้ ลุงดำโล่งอกเหมือนยกภูเขาออกจากอกยังงัยยังงั้นเลย ... ด้วยอาการตื่นเต้น มัวแต่ชื่นชมมัน ... ลุงดำดันลืมถ่ายภาพทับทิมตัวแรกในชีวิตไปซะงั้น ... พอปล่อยลงกระชังภายหลังได้อีกหลายตัว นึกขึ้นมาได้ไม่รู้ตัวไหนตัวแรกแล้ว ... อีกทั้งจำขนาดมันไม่ได้ด้วย เพราะมีทั้งใหญ่ และใหญ่จังเลย เลยไม่รู้ตัวไหนเป็นตัวไหน ... แต่ตอนมันอยู่ในกระชังรู้สึกมันสวยจัง สีส้มเหลืองอร่ามไปทั้งกระชังเลย ... ใครว่างัยไม่รู้ ... ลุงดำภูมิใจที่ได้ทับทิมเป็นครั้งแรกล่ะกัน ... กะว่าจะเก็บกลับไปกินสักสองสามตัว ... ให้ยิ่งภูมิใจว่าเป็นปลาทับทิมที่เราตกได้ แล้วนำมาทำกินในครอบครัว กับคิดว่าจะแล่เนื้อไปฝากพี่สาวด้วยเพื่อทำข้าวต้มปลาทับทิม ... ที่ไหนได้ ... สุดท้ายลุงดำลืม ... ปล่อยบางตัวไป เหลือพอเอากลับ คนที่คุ้นเคยกันเดินมาขอไปหมดกระชังเลย ... ก็ให้ไป ... ลุงดำขอรอยยิ้มที่มีความสุข ... เก็บไว้เป็นมิตรภาพที่ดีต่อกันดีกว่า ... ส่วนข้าวต้มปลาทับทิม ... ขอเป็นคราวหน้าล่ะกัน ...
 |
|
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น